PO PIERWSZE WZMACNIAJ POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI 

Rodzice mają ogromny wpływ na postrzeganie własnego JA przez dzieci. Szybko mogą sprawić, by ten młody, wrażliwy człowiek nie potrafił cieszyć się swoimi sukcesami, w przesadny sposób dostrzegał w sobie negatywne cechy i odwrotnie. 

Jak budować u dziecka poczucie własnej wartości?

Sposobów na to jest wiele, a w internecie jest dostępnych wiele e-booków dla rodziców, które bywają bardzo rzetelnym źródłem nabywania wiedzy i umiejętności z zakresu świadomego rodzicielstwa. Jeśli jednak nie jesteś fanem internetowych szkoleń, przypominamy, że możesz wyrobić pozytywne postrzeganie własnej osoby u dziecka poprzez: 1) Twoją miłość bezwarunkową, 2) docenianie każdego wysiłku pociechy, 3) akceptację emocji dziecka, nawet trudnych, i nauczenie go radzenia sobie z nimi, 4) akceptację wyborów potomka i pozwalanie mu na podejmowanie własnych decyzji, 5) nieporównywanie go do innych.                                                                                                            

PO DRUGIE REDUKOWANIE WSTYDU

Wg psychologów wstyd charakteryzuje się poczuciem, że całe ja jest złe. Ludzie wstydzący się zakładają, że są bezradni, dlatego wycofują się i opisują to uczucie jako chęć natychmiastowego zniknięcia z oczu innych. Każdy z nas doznaje poczucia wstydu, jednak nasz niepokój powinno wzbudzić niemalże nieustanne towarzyszenie nam tego uczucia. Aby uchronić dziecko od toksycznego, permanentnego poczucia wstydu:

• unikaj porównywania swojej pociechy do innych, nawet rodzeństwa. Nic tak nie podcina skrzydeł jak świadomość, że jest się niewystarczającym dla rodzica,
• uważaj na żarty. Twoja wolność słowa kończy się tam, gdzie zaczyna się godność drugiego człowieka. Wysoko wrażliwe dzieci są szczególnie uczulone na każde niefortunnie wypowiedziane słowo w swoją stronę,
• dopilnuj, by dziecko nie czuło się przyczyną domowych problemów. Takie uczucie towarzyszy dzieciom szczególnie podczas kłótni rodziców w jego obecności, ale nie tylko.

PO TRZECIE MĄDRE DYSCYPLINOWANIE 

Głównym celem tego założenia jest wyuczenie u dziecka rezygnacji z jakiegoś działania z powodów moralnych, a nie z powodu strachu przed przyłapaniem. Ustal z dzieckiem zasady, które nie powinny być w domu przekraczanie i dbaj o dyscyplinowanie swojej pociechy, gdy nie będzie ich przestrzegało. Pamiętaj jednak o dostosowywaniu swoich oczekiwań do możliwości i potrzeb dziecka. Psychologowie odradzają stosowania dotkliwych długotrwałych kar. Wasza pociecha ma zapamiętać lekcję, nie karę. 

PO CZWARTE UMIEJĘTNE ROZMAWIANIE O WRAŻLIWOŚCI

Oczywiście wszystkie rozmowy o osobowości czy temperamencie muszą być dostosowane do wieku dziecka. Wysokiej wrażliwości nie da się wyleczyć, ponieważ jest to cecha, nie choroba. To Wy decydujecie, czy stanie się ona czymś pozytywnym, czy nieustanną udręka w życiu dziecka. W akceptacji swojej wrażliwości z pewnością pomogą wam rozmowy o: 

• rodzajach wrażliwości i ogromnej ilości osób, które jej doświadczają. Spraw, by dziecko nie czuło się odosobnione, 
• oswajaniu dziecka z gamą uczuć, również tych wywołujących płacz i akceptacji ich. Każdy, nawet dorosły człowiek, ma prawo pozwolić sobie na łzy. Nie są one oznaką słabości, 
• sytuacjach, w których wysoka wrażliwość była niewątpliwie przydatna, kiedy dziecko narzeka na swoje usposobienie.

Ponadto nigdy nie używajcie wysokiej wrażliwości jako broni w trakcie konfliktów z dzieckiem. “Zbyt bardzo się wszystkim przejmujesz” tylko utwierdzi je w tym, że coś jest z nim nie tak, 

Skupcie się na wskazywaniu pozytywnych cech wysokiej wrażliwości i wyjaśnijcie, że każdy ma jakieś wyróżniające go cechy.

Masz wysoko wrażliwe dziecko? Pochwal się swoimi metodami na wspólną przygodę z tą piękną cechą na naszym Instagramie lub Facebooku. 

Artykuł Jak wychować wysoko wrażliwe dziecko? pochodzi z serwisu Tekstualni.pl.